کودکان با توجه به نوع و میزان ارتباط با اطرافیان خود ارتباطات اجتماعی رو فرا می گیرند .

رابطه کودک و والدین


کودک در پایان سه ماهگی والدین خودش رو به خوبی می شناسد و آن ها را از افراد غریبه تشخیص می دهد .

به همین دلیل هم هست که توصیه می شود فرزند خوانده در هفته های اول به جز والدین با فرد دیگری ارتباط زیاد نداشته باشد چرا که قبلا هم با افراد زیادی آشنا شده که هیچ یک جزء خانواده ی او نبوده و به همین جهت کودک دچار سر در گمی در شناخت والدین خود خواهد شد و ممکنه مثل اون جوجه در تام و جری که دنبال تام افتاده بود و فکر می کرد مادرشه اشتباها به مادربزرگ ، خاله و یا حتی مربی و پرستار جدیدش وابسته بشه .

دقت داشته باشید که کودمک یه موجود اجتماعیه و نباید برای مدت های طولانی اون رو در اتاق ، داخل تختش و ... تنها بگذاریم . این موضوع می تواند عامل ترس از اجتماع و یا انزوای فرزند شما در سنین بالاتر بشه .

بعد از شناخت کامل والدین ما باید کودک را با چهره های جدید آشنا کنیم . اقوام ، دوستان همسایگان و حتی هم بازی های جدید و...

حال باید ما به ایجاد احساس امنیت در کودک در هنگام دوری از والدین بپردازیم . توصیه شده در این زمان کودک را نزد  برخی اطرافیان و برای مدت طولانی تر بگذاریم .

مراقب باشید که فرزند شما همانطور که در قسمت های قبلی توضیح دادم ممکن است دچار اضطراب جدایی بشه پس این مرحله رو با احتیاط بیشتری انجام بدین .

متاسفانه بارها شاهد این مساله بودم که والدین به جهت فراموشی ، مشغله ی کاری و گاهی بارندگی و ترافیک و ... دیرتر از ساعت مقرر دنبال کودکانشون به مهد می آیند . که این موضوع یکی از ضایعات تربیتی برای کودکانه .

گاهی کودک در حال که شاهد به آغوش کشیده شدن تعداد زیادی از دوستان هم بازی های خود در مهد توسط والدینشونه مجبور می شه با یه مربی تنها ساعتی رو پس از تعطیلی در مهد باقی بمونه . اگرچه این موضوع همیشه از دغدغه های تربیتی مدیران و مربیان مهد هاست اما برای یه فرزند خوانده آسیب چند برابری داره .

پس اگه اصرار دارید برای اجتماعی شدن فرشته تون اون رو به مهد بسپارید سعی کنید جزء اولین مادرهایی باشید که به دنبال کودکش می ره .